Correct denk ik dan, al vind ik Andrew Sullivans' hantering van het etiket 'postmodern' een beetje te veel neigen naar een poging om een hip modewoord te kleven op 'het bloggen'. Toch slaagt Sullivan er in zijn essay Why I blog (dat helemaal non-up-to-todays-date verscheen in the Atlantic van november 2008) in om uit zijn ervaringen te filteren waar bloggen om gaat.
Een blogger kan volgens Sullivan maar beter (rekening houden met):
- Razendsnel zijn. Zo kort mogelijk op het moment van de gebeurtenissen schrijven.
- Verdiepende inhoud voorschotelen aan zijn lezer. Aan een aantal nuttige hyperlinks heeft deze al snel een stevige kluif die hem tevreden kan stellen.
- Netwerken. Een blogroll in de zijbalk is een eerste stap, die vraagt om een relinking naar je eigen blog. Vandaaruit komt dan vanzelf de stroom aan...
- Lezers. Essentieel! Geen lezers is geen blog. Beschouw hen vervolgens niet puur als lezer, maar interageer, reageer, ga te rade bij hen die inspirerend materiaal kunnen aanleveren... Tracht bovendien de reacties te behandelen met een mix van aandacht en relativering.
- Het feit dat de blogger zelf een ijkpunt is. Doorschemering van persoonlijkheid is onontkoombaar in het bloggenre. Vanzelf leidt dit ot dilemma's met de privacygrens.
En voor de blogbuitenstaanders is een optimistische kennismaking met een virtuele (ver van hun bed) wereld misschien fascinerend. Aan een ervaren blogger biedt Sullivan echter geen écht nieuwe inzichten, wel bevestiging.
En Anekdotaal trekt de conclusie dat er nog heel wat werk (BLOGIMAGOMANAGEMENT: reacties uitlokken, lezers sprokkelen, urls en trafiek genereren) aan de winkel is. Zelfkennis is het begin van elk succes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten